Eindelijk Fiorentino !

Driemaal is scheepsrecht zegt men en dat geldt des te meer voor Fred Fiorentino vandaag. De eerste twee edities van de Belgian Dark Dog Moto Tour zorgde de piloot uit Binche wel voor het spektakel en maakte deel uit van de kopgroep, maar maakte dan een paar kapitale beginnersfouten en verkeek daarmee tot twee maal toe zijn kans op de overwinning. Dit jaar heeft hij al zijn kansen uitgespeeld, is hij de verschillende klassementsproeven meermaals gaan verkennen en kon hij beroep doen op een ervaren assistentieteam. Gelukkig maar, want zaterdagavond, op weg naar Francorchamps en een welverdiende fles champagne, werd de achterband van zijn KTM beetje bij beetje platter. Tijdens de laatste regelmatigheidstest die langsheen kasseibanen voer, had een steen het rubber doorboord. Hij moest temidden in het veld en met een minimum aan gereedschap de band van de volgmotor op zijn machine steken. Een niet zo evidente operatie vooral zonder middenbok en gezien het toch wel aanzienlijke gewicht van dergelijke machines. Maar Fio en zijn volger konden rekenen op de hulp van Gérald Delépine die evengoed had kunnen doorrijden en zo kans maken op de overwinning. De Luikenaar bracht zelfs zijn tweede plaats hiermee in het gedrang en moest net als Fiorentino de 25 laatste kilometers van dit prachtige parcours afleggen met een heel vaste hand aan het gashendel, om geen fatale strafpunten op te lopen tijdens de regelmatigheidstest.

Op deze manier terugvallen zou heel jammer geweest zijn voor de twee piloten, vooral voor Fiorentino die de drie dagen van de rally met kop en schouders aan kop stond. Hij had maar drie van de klassementsproeven niet gewonnen, die op het kartingcircuit en het rijvaardigheidscentrum van Peugeot werd door Delépine gewonnen en de tweede proef in Jehonville op zaterdagnamiddag waar Grégory Fastré victorie kraaide. Hij was superieur, t.o.v. iedereen en in het bijzonder van Fred Lejeune, die graag een derde overwinning in rij had behaald.

Helaas, de strijdlust van « Fio » en de vastberadenheid van « Gégé » aan het stuur van zijn minder sterke Husqvarna, samen met wat mechanische problemen (slechte bandenkeuze, het anti-dribble systeem dat te snel in werking trad) smoorden de ambities van Lejeune in de kiem. De piloot uit Verviers maakte nochtans met graagte gebruik van de misstap van Fastré op vrijdagochtend. Door zijn ‘uitstapje’ in het veld en zijn slippartij in de modder in Bourseigne gleed Greg met zijn Ducati ook naar de onderste trede van het podium terug. Maar in al zijn ongeluk had Fastré toch ook wat geluk want Damien Denil maakte een grove fout tijdens de regelmatigheidstest van zaterdag ochtend. Hij kreeg 9 seconden straftijd en liet Fastré daarmee voorgaan, met een verschil van minder seconden dan zijn straftijd !

De reacties.

Fred Fiorentino
« Toen ik mijn kapotte band zag dacht ik echt dat om zeep was. Gelukkig kon rekenen op een super assistentie team en op de hulp Gérald Delépine. Nu sta ik aan de leiding van het IRC kampioenschap en ik hoop dat KTM Frankrijk nu budget vrijmaakt om mij deze plaats te laten verdedigen tijdens de Dark Dog Moto Tour. Bij een rally zijn de voorbereiding en de verkenning echt het allerbelangrijkste. De wedstrijd zelf is maar het dessert »

Gérald Delépine

« Ik hoopte echt niet op deze podiumplaats. Om eerlijk te zijn dacht ik zelfs maar hooguit één etappe te kunnen rijden. Donderdag bij het vertrek was ik echt heel nerveus en quasi zeker dat ik mij zou misrijden bij elke afslag, totaal de mist in zou gaan bij de regelmatigheidsproeen, het niet uit te houden tijdens de 1500 Km verbindingsritten. En tenslotte was er niks aan van dit alles.

Hoewel ik wat tekort schoot in vermogen – ik had schrik dat Fred Lejeune van de snelle etappes zou profiteren zaterdag om mij in te halen – was mijn Husqvarna perfect en heb ik enkel moeten tanken, voor de rest is er geen enkele andere interventie nodig geweest.

Overal werd ik goed onthaald en ik heb toch twee keer Fiorentino geklopt, het parcours was prachtig, vooral de terugkeer naar Francorchamps op zaterdag namiddag »

François De Spa

« Ik vond het parcours heel mooi en ik heb mij uitgeleefd tijdens de klassementsproeven. Er was voor elk wat wils. We hadden ook veel geluk met het weer. Met de zon van de partij was de rally, die toch een stuk langer was van die van vorig jaar, al niet gemakkelijk. Had het geregend zou het nog een heel ander pak mouwen geweest zijn. Ik heb maar van één ding spijt : de twee minuten straftijd die ik heb gekregen. Die straf was buiten proportie als je het vergelijkt met de minieme straftijd die wordt gehanteerd tijdens de regelmatigheidstesten. »

Thierry Sol

« Ik ben maar matig tevreden. Ik ben dit soort klassementsproeven niet gewend, ook al waren ze heel tof en was de sfeer heel aangenaam. »

Romano Laghi

Zei letterlijk : « Yé me sou amusé biaucoup »

Alan Lehmann

« Jammer dat het niet geregend heeft, daar zou ik baat bij gehad hebben. Het feit dat ik niet op verkenning ben gegaan heeft ook in mijn nadeel gespeeld. Een nadeel dat zich vertaalt in tien seconden per proef. »

Damien Denil

« Ik ben moe maar toch vind ik het echt jammer de rally erop zit. Het was prachtig. Jammer van mijn gebrek aan ervaring en mijn grote fout van zaterdagochtend tijdens de regelmatigheidsproef. Ik heb daarmee de vierde plaats verspeeld. »

Grégory Fastré

« Ik ben ontgoocheld dat ik de baan ben afgegaan in Bourseigne. Dat heeft mij de ganse rally door parten gespeeld. »

Eric Delannoy

« Mijn doel was om in de top tien te eindigen en ik ben 7e geëindigd. Mijn KTM had een beetje vermogen te kort en in de snelle klassementsproeven van zaterdag was ik bang om plaatsen te verliezen. Gelukkig is dat niet het geval geweest. Tenslotte heeft dat gebrek aan vermogen mij ook belet om mee te dingen naar de eerste plaats en dus ook om risico’s te nemen. »

Daniel Gilles wint het Critérium

Om Jan en Alleman eens te laten proeven van een motorally hebben de organisatoren de derde etappe opengesteld voor ééndagslicenties en het nationale reglement toegepast.
Een vijftiental deelnemers waren van de partij (waaronder twee sidecars en twee met duozit) en zetten koers naar Libramont. Het oordeel was unaniem, zelfs voor de inwoners van de regio van Libramont die de kleine wegjes uit hun streek ontdekten.

Zoals verwacht waren het vooral de regelmatigheidsproeven die het eindklassement bepaalden. Patrick Orban (Kawasaki), onze ex-snelheidspiloot, was logischerwijs de snelste tijdens de chronoritten, maar vergaloppeerde zich compleet aan de drie regelmatigheidstesten. Pierre Delfosse (BMW) profiteerde niet van de gelegenheid en het was uiteindelijk Daniel Gilles (Triumph) die de overwinning binnenreef, voor Delfosse en Damian Chaballe (BMW).

De mooie prestatie van de side-car Zeus waarmee Faber en Maillard op de tiende plaats eindigden is ook zeker en vast een vermelding waard.