Fiorentino van begin tot eind.

Ook al werd hij verrast door de eerste regelmatigheidstest die de organisatoren quasi direct na het vertrek ‘s ochtends reeds hadden ingecalculeerd, liet Fred Fiorentino toch al gauw zien waarvoor hij gekomen was. Al zei hij toch dat hij niet al zijn kunnen had benut en hij was dan ook zelf wat verbaasd om vanaf Theux, bij de eerste chronorit, aan kop te staan. En zelfs niet zo maar een beetje, want zijn dichtste concurrenten, Gérald Delépine en Fred Lejeune zaten op bijna zeven seconden achter hem !

Niet mis voor iemand die zelfs nog niet in de aanval was gegaan !

Zijn fout bij het begin tijdens de regelmatigheidsproef was daarmee dus meer dan rechtgezet. Maar, de piloot uit Binche deed dat bij elk van de proeven weer over. Niet altijd even flagrant, maar toch steeds met een verschil van twee seconden t.o.v. zijn snelste concurrenten. Klassementsproef na klassementsproef, of het nu Supermoto was (wat het geval was voor het merendeel van de proeven) of niet, nam de officiële KTM piloot een serieuze voorsprong, die zelfs opliep tot 23 seconden op het moment dat hij na de 500 Km verbindingsrit opnieuw in Francorchamps aankwam. Een verschil dat Gérald Delépine met zijn eeuwige glimlach erkende. Uiteindelijk ontdekte onze ex-wereldkampioen Supermoto deze wedstrijd voor het eerst en had hij niets te verliezen.  Een voorlopige tweede plaats waarmee de Husqvarna piloot heel tevreden was. Hij had zich zelfs de luxe gepermitteerd om de regelmatigheidsproeven op de ouderwetse manier af te leggen, betrouwend op zijn uurwerk en zijn kilometerteller, om de heel simpele reden dat hij zijn iets meer gesofistikeerd materiaal vergeten was bij de assistentie.

Ondanks de cilinderinhoud van zijn moto, de kleinste van de kopgroep, wist Gérald goed zijn mannetje te staan tijdens de nachtproef en de collectieve proef. Hij slaagde erin het (ietsje) beter te doen dan Fiorentino die in de vorige reeks letterlijk en figuurlijk voor vuurwerk zorgde.

Fred Lejeune, de winnaar van de twee vorige edities, daarentegen had niet veel reden om te lachen. De BMW piloot heeft dan wel altijd wat tijd nodig om in het goede ritme te komen, maar deze keer had hij quasi een volledige dag nodig om zijn draai te vinden. Een uitstapje zonder veel erg in het veld deed zijn vertrouwen ook al niet veel goed. Dat samen met een onaangepaste band, het te vaak gebruiken van de koppeling en een compleet gemiste start op het kartingcircuit verklaren de achterstand die hij opliep en zijn vierde plaats. Aan het eind van de eerste etappe vonden we na Fred ook Grégory Fastré terug op het podium. Onze snelheidsspecialist had in het zadel van zijn Ducati toch ook wat problemen om in het goede ritme te komen. Een iets te brute rijstijl maakten dat hij tijdens de klassementsproeven, waar het vooral aankwam op vlot en soepel rijden, in het nadeel was. In de loop van de dag verbeterde dit maar zonder dat hij nog echt een groot verschil kon maken. Die verbetering liet zich ook voelen tijdens de nachtelijke proef, waar hij een derde tijd neerzette op amper een paar tienden na de Supermoto specialisten Delépine en Fiorentino.

In de slag om de eerste plaatsen moesten de broertjes De Spa hun illusies opbergen nadat ze na een benzinestop te laat geklokt hadden en zo temidden van het peloton terecht kwamen en stomweg de vruchten van hun gedurfde dag niet konden plukken. Denil en Delannoy  verwachtten niet al te veel en Bruno Crutzen slaagde er niet in van de gelegenheid te profiteren door in de laatste bocht van het kartingcircuit ten val te komen. De BMW piloot moest genoegen nemen met de eervolle vermelding van tweemaal de meest regelmatige piloot te zijn tijdens de verborgen opgestelde regelmatigheidsproeven.

In totaal haalden 40 deelnemers de eindstreep van de eerste etappe en verschenen diezelfde 40 opnieuw aan de start op vrijdag voor een nieuwe trip van 500 km die hen naar Ciney en Beauraing leidde.